Λόγια του Θρήνου και της Φωτιάς

Όπου και αν κοιτάξεις βλέπεις στάχτη
η φωτιά δεν άφησε τίποτα
Παντού πτώματα ένα με την στάχτη
Γυναίκες, παιδιά και γέροι μές στα κάρβουνα

Όπου και αν κοιτάξεις βλέπεις την ζημιά
Η φύση κλαίει και εσένα μαυρίζει η ψυχή σου

Ω Πατέρα ειμαι τόσο χάλια
γιατί η φωτιά να καίει τα πάντα...

Ποιος κριτής και αποφασίζει το ποιος θα
σωθεί και θα μείνει;

Απάντηση μάλλον δεν θα δώθει

Όπου και αν κοιτάξεις βλέπεις στάχτη
Τι θα γινει με ρωτάς;

Απάντηση μάλλον δεν θα δωθεί
Ξέρεις οτι ειναι αργά να
ψαχνεις απαντήσεις μέσα στα χαλάσματα

Για αυτό αλαφροίσκιωτος θα γινω
και θα χαθω μές στο θρήνο

Οι γυναίκες και οι άντρες σε μια άλλη
διάσταση  θα με βλέπουν

Να τραγουδάμε μαζί λόγια αγάπης και
σεβασμού