Κάποτε περπάτησα στο δρόμο
Πάτησα κάτι σκατά και είπα
ω τι θάυμα
Αυτά τα σκατά μου θυμίσαν την αλήθεια
που κάποιοι αποφεύγουν να πούνε
Λένε οτι είχα εξουσία και οτι με ψάχνουν
να με βρούνε
Κατί τζιμάνια που σπάνια απο μπροστά λένε
θα με βρούνε γιατί δεν έχουν τι να πούνε
Λένε οτι έκλεψα και οτι γάμησα
κάποτε τις δικές τους Θείες και Μάνες
Οτι μπήκα ακάλεστος στις νύχτες στα σπίτια τους
και τους πήρα αυτό που κάποτε ειχαν κρυφό.
Κάτι αλάνια που έχουν μορφή τράγου
Νομίζω οτι μένουν στην απάνω μερία του
Πλάνου
Έχουν βαλθεί να με τρελάνουν και να με συγχίσουν
Αλλά το ξύλο που θα φάνε απο κάνενα
άλλο μπράβο δεν θα το βρούνε...
Μου λένε κάποιοι μην τολμήσεις να τα βάλεις Γιαννάκη μαζί τους
Μα εγώ έχω μια μούρλια που και να ήθελα ειναι πολύ αργά
να την γιάνό
Με τα σκατά και τους βλάκες πάντα να τα βάζω...
΄Ξεκινάει πόλεμος και πάρτε τουφέκια και όπλα
διότι τα σμπάρα που θα πέσουν μέχρι το 14
θα θυμισουν κάτι απο Ρεμπελιό των Ποπολάρων
Πάρτε θέσης και πουτάνες βγείτε απο τα κρεβάτια σας
Γιατί γυρέυω αίμα και
μερικες σένιες κωλοτρυπίδες καλές για να ζεσταθώ
Και τώρα που μου έδωσαν την ευκαιρία πρέπει
να το εκμεταλλευτώ
Για αυτό οταν στην Χώρα περπατώ να έχουν τον νού
τους μήπως τους συναντήσω
γιατί του τράγου την μόρετα του θα ήθελα να ξεσκίσω
και με τα άντερα μια νεκρής ΓΙΔΑΣ να τα στολίσω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου