Αν θα τραγουδούσα
θα έγραφα στιχάκια διάφανα
Αν θα γινόμουν καλλιτέχνης
θα ημουν ο Ρεμπώ
διαπερνώντας μια ολόκληρη εποχή
στην κόλαση
Ομως δεν ειμαι κανένας
και αυτό είναι μεγάλη
τιμή και δόξα
Αν ημουν μαθηματικός
θα ημουν ο La Place
Θα έγραφα εξισώσεις
για την ανικανοποιητή ψυχή
Αν ημουν σεισμός
θα βύθιζα τούτο το μίζερο νησί
που επίτηδες σε δύο πλάκες
προσπαθεί να ακροβατεί
Μεταξύ καλού και κακού
Όμως αυτό το νησί είμαι εγώ
Ε μεις είμαστε το νησί
Άραγε υπάρχει αυτό το νησι;
Καθώς αναρωτιόμουν με πήραν τηλέφωνο
Το νησι όσο μακρια και αν ειμαι... πάντα με καλεί
Pleven
3.2.14
Αφιερωμένο το ποίημα στο Τζάντε που τα
χρόνια μου πάντα ναυαγούν στις ξέρες του

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου