Κάποτε το ειχε πει οτι όσα αγαπάμε ειναι οτι πολεμάμε
Κάποτε την ειχα δει σε μια πλατεία θαρρώ ήταν κάποιος χαμένος
μάης
Η διαδρομή πάντα μικρή η απόσταση πάντα μεγάλη
Καλή μου δεν ξέρω αν μας βρούν εκεί και του χρόνου
Ο έρωτας μας ειναι ματαιόδοξος όμως ξέρεις οτι ειναι αληθινός.
Στέκει εμπόδιο το είδωλο το μεγάλο
ο μεγάλος ψεύτης όλου του κόσμου
ο Γυάλινος καθρέπτης
Αγάπησε το είδωλο και μην σε νοιάζει σου λέει μέσα σου
μα εγώ δεν αγαπώ κανένα είδωλο πια...
Σπάσε τους καθρέπτες και τις ανάγκες του
Διάλεξε το δρόμο το πιο μικρό και τον πιο δύσκολο
Διότι αν μπλέξεις σε μακρινές διαδρομές θα μου χαθείς
Θα κλαίς σε ξένα μαξιλάρια και θα κοιτάς με απορία το ειδωλο σου
Ποια αγάπη και ποιό δάκρυ τότε θα σε νιώσει
Όσες φορές το προσπαθεις παντά θα βρίσκεις κάποια άλλη
Στέκει εμπόδιο το είδωλο το μεγάλο
ο μεγάλος ψεύτης όλου του κόσμου
ο Γυάλινος καθρέπτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου